του ΓΙΑΝΝΗ ΝΤΡΕΝΟΓΙΑΝΝΗ
Με το τρένο έχω κάνει μερικά από τα ομορφότερα ταξίδια της νιότης μου, οι εικόνες και οι ήχοι του θα με συντροφεύουν για πάντα. Από πολύ μικρός έβλεπα τις ατμομηχανές να περνάνε εμπρός από το πατρικό μου σπίτι και ένιωθα το τράνταγμα, ενώ στα χρόνια που ακολούθησαν με το αυτί καταλάβαινα ποια αμαξοστοιχία περνάει και πού πηγαίνει. Μαζί με τα τρένα και τα ταξίδια αγάπησα και τους σταθμούς σε κάθε διαδρομή. Μερικά από τα κτίρια αυτά εξακολουθούν να αντιστέκονται στον χρόνο και αποτελούν εξαίρετα δείγματα αρχιτεκτονικής. Σε τούτο το κομμάτι προσπάθησα να καταγράψω μερικούς σταθμούς του τρένου που έχουν ο καθένας ξεχωριστά μία μοναδικότητα, μια σπάνια ιδιαιτερότητα. Γνωρίζω πολύ καλά πως υπάρχουν πολλοί περισσότεροι που θα άξιζαν να προβληθούν, όπως επίσης ότι άφησα απ' έξω τον πιο όμορφο κατά τη γνώμη μου πάντα που βρίσκεται στο Πύθιο του Έβρου. Ελπίζω ότι θα συνεχίσω να ταξιδεύω με το τρένο και περισσότερα κομμάτια με βάση τις διαδρομές του στην Ελλάδα θα καταφέρω να γράψω. Προς το παρόν σημειώστε αυτούς τους σταθμούς και όταν βρεθείτε κοντά τους, μην παραλείψετε να τους επισκεφθείτε.













